Skip to content

I am a മലയാളി

ജൂലൈ 1, 2012
നിരക്ഷര ഭാരതത്തിനു എന്നും ഒരു അപവാദമായിരുന്നു സാക്ഷര കേരളം.
അഭ്യസ്ത വിദ്യരായ തൊഴില്‍ രഹിതരെ കൊണ്ട് സമ്പന്നമായ നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളം.
അന്ന്  (ഏതാണ്ട്   20 -ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പാദം)
രഘു (protagonist) തന്റെ ജീവിതം ഒന്ന് rewind ചെയ്തു നോക്കി.
BA കഴിഞ്ഞു, കഷ്ടിച്ച് second class. അന്വേഷണങ്ങള്‍ എല്ലാ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും വരുന്നു. ആദ്യമൊക്കെ ഉപദേശങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു, പിന്നീട്  അതിനൊക്കെ അല്പം കനം കൂടി ശകാരത്തിന്റെയും പുച്ചതിന്റെയും അംശങ്ങള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങി.  Tax ഇല്ലാത്ത  രണ്ടു സംഗതികള്‍ ആണല്ലോ. ഇന്നലെ അമ്മാവന്റെ വീട്ടില്‍ ഇരുന്നു രണ്ടാമത്തെ round പ്രാതല്‍ കഴിക്കുന്നതിനിടെ അമ്മായി സൂചിപ്പിച്ചു. “മാളൂന്, ത്രിപ്പയാര്‍ -ന്നു ഒരു ആലോചന വന്നിരിക്കുന്നു, നല്ല കൂട്ടരാനത്രേ”. തൊണ്ടയില്‍ കുടുങ്ങിയ പുട്ട്  ചായ യുടെ കൂടെ ഇറക്കിയിട്ട്‌, പാത്രവും ആയി രഘു കിണറ്റിന്‍ കരയിലേക്ക് നടന്നു. ഇനി ഇത് കൂടിയേ ബാക്കി ഉണ്ടാരുന്നുള്ളൂ. പെട്ടിയില്‍ അവസാന ആണിയും അടിച്ചു. ഉമ്മറത്തിരുന്ന അമ്മാവനെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ രഘു പിന്നാമ്പുറത്ത്  കൂടി scoot ആയി. അങ്ങേരുടെ മുന്നില്‍ ചെന്ന് പെട്ടാല്‍ പിന്നെ, ചുരുങ്ങിയത് ഒരു മണിക്കൂര്‍ എങ്കിലും നിര്‍ത്തി ഉപദേശിക്കും. എന്തിനാ വെറുതെ തല വച്ച് കൊടുക്കുന്നെ….
സംവരണം തീണ്ടാത്ത സവര്‍ണര്‍ക്കു, ഏക ആശ്രയം ആയ  Employment Exchange -ഉം തന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നു. ഒരു ജോലി എന്നത് മരീചിക പോലെ അകന്നകന്നു പോകുന്നു. സുബൈര്‍ അടുത്ത മാസം ബോംബയ്ക്ക് പോകും, അവിടെ നിന്ന് ഗള്‍ഫിലേക്ക്. അവന്‍ അവിടെ എത്തിയാല്‍ പിന്നെ അല്പം ആശ്വാസം. ചുരുങ്ങിയത് ഒരു 4 വിസയെങ്കിലും അവനെ കൊണ്ട് ഒപ്പിക്കാന്‍ കഴിയും. പക്ഷെ അതിനു സമയം എടുക്കും. അപ്പൊ ഇനി എന്ത് ? ജീവിതം ഒരു വലിയ ചോദ്യ ചിഹ്നം ആയി മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.
ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ ജോലി, ജോലി കഴിഞ്ഞു വൈകിട്ട് ആറ് ഏഴു മണിയോടെ വീട്ടില്‍ എത്തുന്നു. ഒരു കുളി കഴിഞ്ഞു വായന ശാലയിലേക്ക്, അവടെ ഇരുന്നു അല്പം രാഷ്ട്രീയം, പൊതു കാര്യങ്ങള്‍, ലോക കാര്യങ്ങള്‍. ഓണത്തിനും ഉത്സവത്തിനും ഒരു നന്നാല് ദിവസത്തെ ലീവ്. പിന്നെ ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടണം. രണ്ടു മൂന്നു ചില്ലറ പൈസകള്‍, എല്ലാത്തിനേം ഞാന്‍ പഠിച്ച സ്കൂളില്‍ തന്നെ ചേര്‍ക്കണം. ഒരു ശരാശരി മലയാളിയുടെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍.
ഇന്ന്
രഘു തന്റെ സഹ പാഠിയെ കഫെ കോഫി ഡേയില്‍ വച്ച് കാണുന്നു, വളരെ accidental ആയി.
“ഹേ ഡ്യൂദ്, വസ്സപ്, എന്തായി നിന്റെ ജോബ്‌”?
“എന്ത് പറയാന്‍ മച്ചു, dad പറയുന്നു MBA ചെയ്യാന്‍, എനിക്ക് ഇനി വയ്യ  ആ college atmosphere & then ക്ലാസ്സില്‍ പോയി കുത്തി ഇരിക്കാന്‍. ഞാന്‍ infy ജോയിന്‍ ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അതാകുമ്പോ, ബാംഗ്ലൂര്‍ പോയി പൊളിക്കാം, കാശ് ഇങ്ങട് കിട്ടും.എന്തായാലും ഓഫര്‍ ഇത് വരെ void ആയിട്ടില്ല. അവടെ ആകുമ്പോ നല്ല onsite ചാന്‍സ്  ഉണ്ട്. ഒന്ന് കറങ്ങീട്ടൊക്കെ വരാം. പിന്നെ after 3 -4 years , switch to a better one . H1B കിട്ടിയാല്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ അവടെ തന്നെ കൂടും, US -ഇല്‍ തന്നെ.”  (സര്‍ക്കാര്‍ ജോലി എന്ന് കേട്ടാല്‍ വയറ്റില്‍ എന്തോ ഒരു പടയോട്ടം.)
ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ – പട്ടിണി കൂടാതെ കഴിയണം, അംബാനിയെ പോലെ….. അതിനിടയില്‍ 2 -3 relationships.
അങ്ങനെ ഒരു ശരാശരി മലയാളിയുടെ മനസ്സില്‍ മിനിയപോളിസ്സും, ന്യൂ ജേര്‍സി യും, ഫിലടെല്ഫിയ -യുമെല്ലാം കുടിയേറി പാര്‍ത്തു.
ഇരുപതു വര്‍ഷം കൊണ്ട് വന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ ഒന്ന് ഓടിച്ചു നോക്കിയാല്‍, (ഒരു താര തമ്യ പഠനം):
 ഡേയ് / അളിയാ = Dude
ആയിരം രൂപ  / ഉറുപ്പിക = 1 grant / 1 k
മാളു = റീത്ത / സോണി / രൂപ / പ്രിയ (ഇവിടെ മതേതരത്വം പൂത്തു നില്‍ക്കുന്നു)
Hercules Cycle =  Yamaha FZ / R15
വായനശാല = കഫെ കോഫി ഡേ
അമ്പലം/ ആല്‍തറ = Forum / Mantri / Garuda Mall
“മാറാത്തതായി ഒന്നേ ഉള്ളൂ, മാറ്റം…..” പണ്ട് വിവരം ഉള്ള ആരോ പറഞ്ഞതാണല്ലോ …
ഇന്നത്തെ ഒരു പേജ് മണ്ടത്തരത്തിന്റെ പ്രചോദനം: ശ്രീ മോഹന്റെ “പക്ഷെ” അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോയ ഒരു ചലചിത്രം ആണ്. വീണ്ടും ഒന്ന് കൂടി കണ്ടു. അതിന്റെ hangover ആണ്.

From → Uncategorized

One Comment
  1. Greetings from Sardinia, congratulations for the blog

ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / മാറ്റുക )

%d bloggers like this: