Skip to content

പ്രണയ ലേഖനം

ജൂണ്‍ 27, 2012

“എന്റെ ഉള്ളുടുക്കും കൊട്ടി നിന്‍ കഴുത്തില്‍ മിന്നും കെട്ടി കൊണ്ടു പോകാന്‍ വന്നതാണ് ഞാന്‍, പെണ്ണെ നിന്നെ കൊണ്ടു പോകാന്‍ വന്നതാണ് ഞാന്‍”
Transformer Room -ന്റെ പിറകിലെ കുറ്റിക്കാട്ടില്‍ പന്ത് തിരയുകയായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍. അതിനിടക്ക് ഒരു നേരം പോക്കിന് വേണ്ടി അറിയാതെ ഒരു പാട്ട് നാവില്‍ വന്നു പോയി. അത് ഇത്ര മനോഹരമായ ഒരു കോടാലി ആകും എന്ന് ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല.
“നീ കൊണ്ടു പോകും, അല്ലേടാ….” ഉജേഷിന്റെ ശബ്ദം ആയിരുന്നു. ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ശ്രീമാന്‍ നമ്പോലനും. “എന്താടാ നിമ്മിയെ കണ്ടപ്പോ നിനക്ക് ഒരു പാട്ടും പരതലും”
( നിമ്മി എന്ന പേര് ഇപ്പോള്‍ ഇട്ടതാണ്, യഥാര്‍ത്ഥ പേര് ഇവിടെ പറഞ്ഞാല്‍ അടി എവിടെ നിന്ന് ഒക്കെ വരും എന്നറിയില്ല. )
വാര്‍ത്ത കാട്ടുതീയായി പടര്‍ന്നു. കണ്ണനും നിമ്മിയും തമ്മില്‍ high voltage പ്രണയം. അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കുറെ കഥകളും. കേട്ടവര്‍ കേട്ടവര്‍ മൂക്കത്ത് വിരല്‍ വച്ചു. “അവനോ ….!!!”
ആദ്യമൊക്കെ കളിയാക്കുന്നവന്മാരുടെ പിതാവിനെയും പുത്രനെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും വരെ പച്ചക്ക് പഴിച്ചു, മനസാ വാചാ കര്‍മണാ അറിയാത്ത ഒരു അപരാധം എന്റെ തലയില്‍ ചാര്തിയത്തിനു. അതുകൊണ്ടൊന്നും ആരും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. Hostel -ലില്‍ ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്ന ജോര്‍ജ് ചേട്ടന്‍ മുതല്‍ College -ന്റെ സെക്യൂരിറ്റി മാത്യൂസ്‌ ചേട്ടന്‍ വരെ ചോദിച്ചു തുടങ്ങി, “നിമ്മി എന്തു പറയുന്നു”.
ബുദ്ധം ശരണം ഗജ്ഹാമി, അഹിംസയുടെ മാര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് വരൂ എന്നൊരു ഉള്‍വിളി ഉണ്ടായി. അതില്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ ശക്തമായ പ്രതികരണം നിര്‍ത്തി. ചെറുതായിട്ട് “നീ പോടാ !@#$%^” എന്ന് പറഞ്ഞു എല്ലാം വളരെ ലാഘവത്തോടെ എടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
എന്നാല്‍ മറുപുറം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല. “കണ്ണനെന്ന പേര്‍ കേട്ടാലോ തിളക്കണം ചോര ഞരമ്പുകളില്‍” ഇതായിരുന്നു നിമ്മിയുടെ വശം. എന്റെ പേര് കേള്‍ക്കുന്നത് വരെ അയാള്‍ക്ക്‌ ചതുര്‍ഥി ആയിരുന്നു.
അതിനിടക്ക് ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി. മാടിന്റെ ശരീരവും പ്രാവിന്റെ ഹൃദയവും ഉള്ള ഒരു മാടപ്രാവ് – രവി, നിമ്മിയോടു ഈ കഥയുടെ നിജസ്ഥിതി ആരാഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു തിരികെ വന്ന രവി ഒന്നേ ചോദിച്ചുള്ളൂ , “എടേ, ഈ കണ്ണനെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അവരുടെ നാട്ടില്‍ വല്ല തെറി ആണോ ??” ബാക്കി അവന്റെ മുഖ ഭാവത്തില്‍ നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാമായിരുന്നു . അയാള്‍ ക്രുദ്ധയായത്തില്‍ യാതൊരു അത്ഭുതവും ഇല്ല. Glamour -ന്റെ തലതൊട്ടപ്പന്മാരായ ജോര്‍ജ് ക്ലൂണി, ബ്രാഡ് പിറ്റ്, റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ഗിയര്‍ ശ്രേണിയില്‍ പെടുത്താന്‍ പാകത്തിന് ഒരു യോഗ്യന്‍ ആയിരുന്നില്ല ഞാന്‍. അതുകൊണ്ടു നിമിയുടെ പ്രതികരണത്തില്‍ പറയത്തക്ക യാതൊരു അസ്വാഭാവികതയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
“ശരത് കാലം വന്നു പോയി, ശിശിരങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയി…..ശാരികേ നീയും ശ്യാമിന്റെ കൂടെ പോയി.” – ഗ്രിഗറി മാഷിന്റെ കവിതയിലെ ഒരു വരിയാണ്.
ദിവസങ്ങളും, ആഴ്ചകളും കഴിഞ്ഞു. അങ്ങനെ S4 exam -ന്റെ study ലീവ് എത്തി. പതിവുപോലെ റമ്മി table -കള്‍ സജീവമായി. റമ്മി കളിക്കാത്തവര്‍ പഞ്ചാരയടി, തേച്ചുമടക്കല്‍, വെള്ളപൂശല്‍ ഇത്യാദി കലാപരിപാടികളില്‍ വ്യാപ്രുതരായി.
അത്താഴം കഴിഞ്ഞു. ഇന്നെങ്കിലും ഉറങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് പത്തക്ഷരം വായിച്ചിട്ട് കിടക്കണം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു ഞാന്‍ study ടേബിള്‍ -ന്റെ മുന്നില്‍ ഇരുന്നു. ശീലമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ തോന്നുന്ന ആ same ഏനക്കേട് വീണ്ടും തോന്നി. ഒരു തടിയന്‍ പുസ്തകം എടുത്തു പതുക്കെ വായന തുടങ്ങി.
“ഖണ്ണാ…..” ബഡെ-യുടെ extra bass ഇട്ട dts ശബ്ദം “എന്തോഖെ ഉണ്ട് ….. revision ഒഖെ എവിടെ വരെ ആയി”. ബടെയുടെ സംസാരത്തില്‍ സ്വതവേ ഒരു ബാസ് ഉണ്ടു.
Revision…!!!! പലതും കാണുന്നത് തന്നെ ആദ്യം ആയിട്ടാണ്.
“ഇത്തവണ ഇവന്‍ പാറൂനെ കടത്തി വെട്ടും” ഇത്ഥം അരുള്‍ ചെയ്തുകൊണ്ട് ആഷിജ് എന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയിലൂടെ വിരലോടിച്ചു.
പതുക്കെ പതുക്കെ room -ഇല്‍ ആള്‍ക്കാരുടെ എണ്ണം കൂടി. എല്ലാരും എന്റെ പഠന പുരോഗതി ആരായുന്നു, സ്നേഹം പങ്കു വെക്കുന്നു. ഈശ്വരാ, എല്ലാര്‍ക്കും ഒരുമിച്ചു വട്ടായതാണോ, അതോ എനിക്ക് മാത്രം വട്ടായതാണോ?

 

പൊടുന്നനെ – മജിഷ്യന്‍ സാമ്രാജ് ശൂന്യതയില്‍ നിന്നും വസ്തുക്കള്‍ എടുക്കുന്നത് പോലെ ആഷിജ് കൈവലിച്ചു കൊണ്ടു അലറി.
“നോക്കെടാ, നിമ്മീടെ assignment book , ദേണ്ടെ അതിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു letter …….”
ഒരു വണ്ട്‌ ഇടതു ചെവിയിലൂടെ കയറി വലതു ചെവിയിലൂടെ ഇറങ്ങി പോയാല്‍ എങ്ങനെ ഇരിക്കും. അമ്മാതിരി ഒരു feeling ഉണ്ടായി.
പിന്നെ ഒരു ബഹളം തന്നെ ആയിരുന്നു. മേശ മേല്‍ കയറി നിന്ന് കൊണ്ടു ആഷിജ് കത്ത് ഉച്ചത്തില്‍ വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഒരു നേരിയ മൂളല്‍ മാത്രമേ എനിക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
ആ കത്തില്‍ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയുള്ള ഭാഗങ്ങള്‍ ഏതാണ്ട് ഇപ്രകാരം ആയിരുന്നു:
“എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട കണ്ണേട്ടന്………………. (ഓര്മ ഇല്ല) ………
ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും എനിക്ക് വിഷമമില്ല …………….
പിന്നെ ചേട്ടന്‍ നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്കണം, ജിമ്മില്‍ പോകണം…………………… സസ്നേഹം നിമ്മി…………”
ഞാന്‍ ഉറക്കെ അലറിക്കൊണ്ട്‌ അലക്സ്‌ -ന്റെ നേരെ ചാടി വീണു. “എടാ പന്ന !%$$^%&* മാമ !#%&*&*….. നീ ഇന്ന് എന്റെ കൈ കൊണ്ടു ചാകും” മാമന്റെ കഴുത് എന്റെ കക്ഷത്തില്‍. മാമന്റെ കട്ടില്‍ ഒരു കുരുക്ഷേത്രം ആകുന്നതിനു മുന്നേ എല്ലാരും എന്നെ പിടിച്ചു മാറ്റി. മാമ കരഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു, “ഞാനല്ല…. സത്യം. പരുമല തിരുമേനിയാണേല്‍ സത്യം. ഞാന്‍ അല്ലടാ പുല്ലേ …..”
ഏതു ദുഷ്ട പാപിയാണ് ഈ പണി ചെയ്തത് എന്ന ചിന്തയോടെ ഞാന്‍ building- ന്റെ balcony -ഇല്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് റബ്ബര്‍ മരങ്ങളെ നോക്കി കൊണ്ട് ചിന്തിച്ചു. സംശയിക്കാന്‍ ആണെങ്കില്‍ എല്ലാവരെയും ഉള്‍പ്പെടുത്താം. മാമ, ആഷിജ് ആന്‍ഡ്‌ other മലബാറിയന്‍സ്, എന്റെ സഹ മുറിയന്മാര്‍…..എല്ലാം ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം തരികിടകള്‍ ആണ് ….
അല്പം weight ഉള്ള ഒരു തണുത്ത കൈ എന്റെ തോളില്‍ വീണു. വെളിച്ചക്കുറവു ആയിരുന്നെങ്കിലും ശരീരത്തിന്റെ വലുപ്പവും ‘ഖണ്ണാ’ എന്ന വിളിയും ആയപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി, ബഡെ. കൂടെ അല്പം വലുപ്പം കുറഞ്ഞ നിഴല്‍ ആയി ജിനുവും. ബടെയുടെ മുഖ ഭാവത്തില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായി. “നീയാണല്ലേടാ, പന്ന !$%%#&&$% തടിയാ പണി വെച്ചത് …………? അതിനു നിനക്ക് മലയാളം എഴുതാന്‍ അറിയില്ലല്ലോ !!! പിന്നെ നീ എങ്ങനെ ……”
പിന്നില്‍ നിന്ന നിഴല്‍ മുന്നിലേക്ക്‌ വന്നു, ജിനു.MS ….. അവനു മലയാളം എഴുതാന്‍ നന്നായിട്ടറിയാം.

 

ശിഷ്ടം: Maverix, ഞങ്ങളുടെ ഹോസ്റ്റല്‍)), ചരിതത്തിലെ എല്ലാവരും ഓര്‍മ്മിക്കുന്ന ഒരു നല്ല അദ്ധ്യായം ആയിരുന്നു അത്. ഇന്ന് എല്ലാവരും കോര്‍പ്പറേറ്റ് ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കിലാണ്. വല്ലപ്പോഴും ഉള്ള ഒത്തു ചെരലുകളില്‍ പറഞ്ഞു ചിരിക്കാന്‍ കുറെ കഥകള്‍ ഉണ്ടാക്കി തന്ന എല്ലാവര്ക്കും – പ്രത്യേകിച്ച് ബടെ-ക്കും MS-num – ഒരുപാട് ഒരുപാട് നന്ദി……

– ശുഭ രാത്രി

From → Uncategorized

ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / മാറ്റുക )

%d bloggers like this: